رویارویی هاوارد شولتز با هیولای فقر-مرحله 3-میانه‌ی نبرد – مدیریت همزمان کار و تحصیل

سازوکار و مکانیک فقر، پیچیده‌تر و سخت‌تر شدند: حالا شولتز باید خودش به طور کامل هزینه‌ی تحصیل و زندگی‌اش را تأمین می‌کرد، در حالی که فشار جسمی و روانی ناشی از کار مداوم را هم تحمل می‌کرد.

بدون بورس تحصیلی، او مجبور شد چندین کار پاره‌وقت انجام دهد — از کار در بار گرفته تا کار ساختمانی و فروش لباس‌های خزدار — تا بتواند دوام بیاورد.

حمله‌ی فقر:
از دست دادن بورس تحصیلی، شولتز را مجبور به گرفتن وام دانشجویی کرد و بدهی بیشتر وضعیتش را سخت‌تر کرد. این فشار مالی به این معنا بود که داشتن چندین شغل دیگر یک انتخاب نبود؛ یک اجبار بود برای پرداخت شهریه، اجاره خانه، غذا و سایر هزینه‌ها.

این چرخه‌ی طاقت‌فرسای کار بیش از حد، او را تا مرز فرسودگی پیش برد و این تهدید مداوم وجود داشت که از پا دربیاید.

ضدحمله‌ی هاوارد شولتز:
او به احتمال زیاد از نوعی سیستم سازماندهی (چه ذهنی و چه فیزیکی) استفاده می‌کرد تا با همپوشانی برنامه‌های کاری و تحصیلیِ بتواند به هر دو مورد برسد.

مهم‌ترین منبع او، استقامت فیزیکی‌اش بود که به او اجازه می‌داد روزهای طولانی و شب‌های دیرهنگام را تاب بیاورد.

نتیجه مرحله سوم:
هرچند فقر به حملاتش ادامه می‌داد، اما ابتکار عمل و منابع شولتز به او اجازه داد تا همچنان به سمت هدفش پیشروی کند.