You should have been there!

اگر احتمال می‌دهیم، اتفاق خاصی افتاده است، می‌توانیم از فعل کمکی should برای بیان احتمال رخ دادن آن اتفاق کمک بگیریم:

It should be a tough test.

[talking about an event] It should be a good day!

the weather is still warm, so we should be able to visit the beaches and go sightseeing in the evenings.

اما گاهی می‌خواهیم به این اشاره کنیم که احتمالاً طرف مقابل، از ماجرا خبر دارد:

You should have seen this house before I fixed it.

عبارت ‘should have’ + ‘-ed’ برای اشاره به این موضوع در چنین مواردی کاربرد دارد:

You should have heard the noise.

You should have seen my face, I was so happy.

البته می‌دانیم برای بعضی از افعال (مانند see و give)، این قاعده اضافه کردن پسوند برای ساختن شکل سوم فعل (particle)، صدق نمی‌کند.

I should have given you to Selah.

She should have gone to prison, but… rich girls don’t go to jail.

کاربرد دیگر ‘should have’ + ‘-ed’ برای اشاره به پیشمانی در مورد چیزی ناخوشایند در گذشته است:

You should have been there!

“کاش”هایی که داریم را با چنین جملاتی می‌توانیم بگوییم.

You should have been there with me, I had a great time.

I should have been there with you

I opened the envelope and read the letter. He had written that he was sorry and that he should not have done it.

گاهی این “کاش” گفتن، نوعی ابراز ادب است برای هدیه‌ای که گرفته شده یا زحمتی که انجام شده:

Thank you for the present you sent me, you shouldn’t have!

Thank you for the money, you shouldn’t have sent it.

یک نکته کوچک مانده: بهتر است گوش ما با تلفظ شکل خلاصه شده should have یا should’ve آشنا باشد:

I should’ve…

I should’ve died years ago, Martine.

تمرین

برای کدام یک از موارد بالا می‌توانید یک موقعیت واقعی مربوط به روزهای اخیر خودتان را در نظر بگیرید؟ حداقل دو مورد را مثال بزنید.

پاسخ‌ها

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ثبت گزارش
 
[contact-form-7 id="56866" title="فرم تماس 1"]