تجربه واقعی : معمای ده ساله پزشکی و راه حل یک ماهه با تغذیه

علائمی که هیچ‌کس به عنوان علامت بیماری نمی‌شناخت

اریک سال‌ها با شرایطی زندگی می‌کرد که آن‌ها را «طبیعی» پذیرفته بود:

• سرماخوردگی و آنفولانزای مزمن
• آکنه کیستیک بسیار دردناک (نه فقط ظاهری، بلکه واقعاً ناتوان‌کننده از نظر فیزیکی)
• عفونت‌های سینوسی آنقدر شدید که نزدیک به ۱۰ سال نمی‌توانست از بینی نفس بکشد
• گرفتگی‌های معده آنقدر دردناک که مانع فکر کردن می‌شد
• آلرژی‌های قابل‌توجه به گرد و غبار، گربه و سایر محرک‌های محیطی​

بینش حیاتی: چون او آنقدر طولانی به این روش زندگی کرده بود، خود را بیمار نمی‌دانست – او خود را «من» می‌دانست. این الگویی است که بسیاری از مردم تجربه می‌کنند: علائمی که آن‌ها را به عنوان نشانه‌های بیماری نمی‌شناسند، بلکه فقط به عنوان «واقعیت‌های زندگی در بدن خودشان» می‌پذیرند.​

پاسخ صنعتی پزشکی

در طول بیش از ۱۰ سال مراجعه به پزشک، برای او تجویز شد:

• قرص‌هایی که مطلقاً هیچ کاری نکردند
• تزریقات هفتگی که چیزی را تغییر ندادند
• اسپری‌های استروئیدی بینی که موقتاً کار می‌کردند (و او را به مشتری مادام‌العمر تبدیل می‌کردند)
• و در نهایت، در ۲۱ سالگی: توصیه به برداشتن لوزه‌ها (تونسیلکتومی)​

نماد اقتدار پزشکی – روپوش سفید آزمایشگاهی، گوشی پزشکی، تخته شاسی، و کاغذی روی دیوار که گواهی بر مطالعه پزشکی بود – او را متقاعد کرد تا با برداشتن اندام‌هایی که تکامل به او داده بود، موافقت کند.​

مکاشفه آکوتان (Accutane): یک کشف تصادفی

هنگامی که آکوتان (یک داروی خطرناک آکنه با هشدارهایی آنقدر شدید که بارداری در حین مصرف آن نیاز به سقط اجباری دارد) برایش تجویز شد، اریک چیز حیاتی را کشف کرد: در زمان مصرف آکوتان، او باید تمام محصولات لبنی را حذف می‌کرد.​

این دارو سطح اسیدیته را به شدت بالا می‌برد و لبنیات نیز اسیدیته را افزایش می‌دهد؛ ترکیب این دو می‌توانست باعث شرایط خطرناکی مانند زخم معده شود. بعد از ۳۰ روز بدون لبنیات (در حالی که قرص‌های گران‌قیمت ۲-۳ دلاری را مصرف می‌کرد)، صورتش پاک شد.​

وقتی قرص‌ها تمام شد و او مصرف لبنیات را از سر گرفت، آکنه‌هایش برگشتند.​

آزمایش ۳۰ روزه‌ای که همه‌چیز را تغییر داد

دوستانش او را به چالش کشیدند که شیر را فقط برای ۳۰ روز حذف کند. واکنش اولیه او ناباوری بود: «تمام چیزی که در کل زندگی‌ام به من یاد داده بودند این بود که شیر یک ضرورت است، یک ماده اصلی و ضروری در رژیم غذایی انسان.»​

اعتراض او: «من از ۱۴ یا ۱۵ سالگی حداقل سالی یک بار دست یا پایم شکسته… من باید شیرم را بخورم.»​

پاسخ آن‌ها منطق او را ویران کرد: «آیا تا الان شیر می‌خوردی؟» بله. «و آیا همیشه دچار شکستگی استخوان می‌شدی؟» بله. «پس این کار چقدر برایت فایده داشته است؟»​

نتایج (بدون آکوتان)

در عرض ۳۰ روز پس از حذف لبنیات (در میان تغییرات دیگر):

• ۳۵ پوند (۱۵ کیلوگرم) وزن کم کرد
• بعد از ۲ هفته: آکنه از بین رفت (فقط جای زخم‌های قدیمی باقی ماند)
• بعد از ۴ هفته: کاملاً بهبود یافت
• عفونت‌های سینوسی: کاملاً ناپدید شدند
• گرفتگی‌های ناتوان‌کننده معده: از بین رفتند​

آزمون تایید

شش هفته بدون لبنیات، او تصمیم گرفت با بستنی در خانه یکی از دوستانش به خود «جایزه» (Treat) بدهد. او کلمه «جایزه» یا «رفتار» (Treat) را بررسی می‌کند: «سوال بعدی که باید بپرسم این است که آیا دارم با خودم خوب رفتار می‌کنم یا بد؟ آن روز، ظاهراً تصمیم گرفتم با خودم بد رفتار کنم.»​

در عرض ۱۲ ساعت، او دچار چنان گرفتگی شدید معده‌ای شد که نمی‌توانست فکر کند – و نکته خنده‌دار این بود که او حتی فراموش کرده بود که قبلاً به این گرفتگی‌ها دچار می‌شد.​

---

سوالاتی که همه‌چیز را تغییر می‌دهند: پزشکان چه چیزی را نمی‌دانند؟

پس از معکوس کردن شرایطی که ۱۰ سال مراجعه به پزشک نتوانسته بود درمان کند، اریک شروع به پرسیدن یک سوال ساده از پزشکان کرد: «در دانشکده پزشکی چقدر زمان صرف مطالعه تغذیه کردید؟»​

عموی او (یک جراح متخصص با حدود ۱۰ سال آموزش پزشکی): «به خاطر نمی‌آورم.»​

یک پزشک در مونیخ آلمان، در مقابل ۱۰۰۰ نفر و در حالی که دوربین‌ها فیلمبرداری می‌کردند، اعتراف کرد که شش سال در دانشکده پزشکی گذرانده و برای مطالعه تغذیه زمانی صرف کرده است معادل: «هیچ.»​

این افشاگری باعث شد او هر چیزی را که فکر می‌کرد درباره نحوه عملکرد غذا و رژیم غذایی می‌داند، زیر سوال ببرد.